فهرست مطالب

حق عینی اصلی و تبعی

حق عینی اصلی: حق عینی اصلی حقی است که شخص، به طور مستقیم و بی واسطه نسبت به چیزی پیدا می کند و می تواند از آن استفاده کند مانند حق مالکیت شخص الف نسبت به خانه خود

حق عینی تبعی (حق وثیقه): حق عینی تبعی یا همان حق وثیقه حقی است که بستانکار به تبع طلبی که از بدهکار دارد بر مال مورد وثیقه پیدا می کند.

تفاوت اصلی و مختصر حق عینی اصلی و تبعی

در حق عینی اصلی، صاحب حق، به طور کامل یا ناقص، می تواند از منافع مال استفاده کند؛ مثلا صاحب ملکی می تواند خانه خود را اجاره دهد، صلح کند، هبه کند تخریب یا بازسازی کند و یا هر تصرفی دیگر. ولی در حق عینی تبعی، منافع وثیقه به مدیون تعلق دارد و مرتهن نمی تواند از آن استفاده کند بلکه فقط نسبت به عین وثیقه حق تقدم بر دیگر طلبکاران و تعقیب را دارا می شود و می تواند در صورت خودداری مدیون از پرداخت دین، طلب خود را از حاصل فروش عین استیفا کند. به عبارت دیگر، مال مرهونه، صرفا ضمانتی است برای تأدیه طلب و بستانکار حق هیچ گونه تصرفی در عین و منافع آن نخواهد داشت مگر با توافق قبلی یا عدم ادای دین توسط بدهکار، آن هم با رعایت مقررات.

تکلیف حق وثیقه در صورت پرداخت دین

حق وثیقه مستقل نیست و در صورت پرداخت دین زایل می شود بر خلاف حق عینی اصلی که تابع هیچ دینی نیست (کاتوزیان، اموال و مالکیت، ش 8).

 

شبکه های اجتماعی:

امتیاز به مطلب:

میانگین امتیازات ۵ از ۵
از مجموع ۱ رای